Director musical do Concello de Lalín

En novembro de 1987, preséntase a unha praza no Concello de Lalín para o posto de director do conservatorio. O seu cometido será dirixir a banda municipal e o coro, así como impartir clases de piano, harmonía, contrapunto, fuga, composición e instrumentación. Gaña o concurso oposición e permanecerá na praza ata xullo de 1993.

Esta etapa é fundamental para a súa carreira como director e compositor, aínda que nese momento xa dispoñía dunha gran experiencia musical. É neste posto onde poderá desenvolver toda a súa capacidade artística forxada durante anos de estudos e práctica musical.

Galería de imaxes de Fernando Vázquez Arias á fronte da banda, a xove orquestra, a orquestra e o coro de Lalín.

.

Naquel momento, o conservatorio de Lalín funcionaba como filial do Conservatorio de A Coruña, polo que carecía de independencia administrativa e capacidade para contratar profesorado especializado. Nos primeiros anos da súa estadía en Lalín, Fernando Vázquez Arias conseguiu crear un conservatorio profesional autónomo e independente de grao medio, asumindo o propio concello a titularidade, o que permitiu contratar profesores especializados en cada materia, incluíndo corda e percusión, sendo pioneiros entre os conservatorios galegos.

O 17 de maio de 1991, despois de varios anos solicitando aos responsables políticos municipais e autonómicos a conveniencia de ter instalacións adecuadas para o centro e as agrupacións musicais, inaugurouse o edificio do conservatorio e o Auditórium de Lalín, onde estreou a súa Cantata do Deza, composta para a ocasión e interpretada pola Orquesta Camerata do Porto xunto cos coros de Lalín e Ars Musicae de Pontevedra, dirixidos polo autor. A idea da obra naceu dun encontro casual entre o xornalista Armando Vázquez Crespo, afincado en Madrid, e o compositor, nunha das viaxes en tren de Lalín a Madrid.

Escrita para coro e orquestra de cordas, frauta e piano, a Cantata do Deza consta de 6 movementos e está inspirada en sitios e lugares emblemáticos das Terras do Deza. Os seus movementos son: Deza, Trasdeza, Agolada, Carbia, Cambae Dozón.

A inauguración do Auditórium de Lalín, o conservatorio e a estrea da Cantata do Deza foron tres feitos que reuniron os máis altos representantes da cultura e a política galegas, resultando nun grande éxito de público e crítica especializada. Este feito deu a coñecer o nome de Fernando Vázquez Arias en todos os ámbitos culturais de Galicia, demostrando unha vez máis a súa capacidade para coordinar e levar a cabo os proxectos emprendidos.

Fernando Vázquez Arias sempre tivo claro que o punto básico para desenvolver os seus proxectos musicais era o conservatorio como centro de ensino. Por iso puxo todo o seu empeño en conseguir o mellor profesorado dispoñible para impartir clases en Lalín e participar activamente nas agrupacións existentes, como a banda e o coro, pero sobre todo para iniciar a creación da orquestra do conservatorio, que puxo en marcha en 1990. Nese momento, só existía unha orquestra semiprofesional en Galicia, a Orquestra Municipal de A Coruña, dirixida por Rogelio Groba, e, agás o conservatorio desa cidade, tampouco se impartía a práctica orquestral noutros centros da comunidade, fundamentalmente pola falta de profesores de corda.

Foi nese contexto onde a súa irmá, Rosa Vázquez Arias, profesora de violín, foi a peza fundamental para iniciar as clases deste instrumento en Lalín e atender os ensaios parciais da recentemente creada orquestra de alumnos.

Rosa Vázquez Arias

Baixo a súa dirección e co seu traballo constante, conseguiu dotar o conservatorio, a banda de música, o coro e a orquestra de todo o material instrumental necesario para impartir as clases. Ademais, no ámbito artístico, estas formacións conseguiron un gran prestixio, realizando concertos exitosos por todo o territorio galego, participando en gravacións e programas de radio e televisión, recén creada a compañía CRTVG.

Composicións durante a etapa en Lalín

No ámbito da composición, durante a súa estancia en Lalín, escribiu numerosos arranxos musicais para as formacións que dirixía e obras orixinais dedicadas á comarca:

  • Cantata do Deza.
  • O Aviador, obertura para orquestra sinfónica inspirada no aviador Joaquín Loriga.
  • Un Canto a Lalín, para coro e orquestra de cordas.
  • A Virxe dos Dolores, marcha de procesión para banda de música.
  • Cando o Meniño Xesús veu gañar o Xubileo.
  • A Cabalo Dunha Estrela, panxoliña para coro e orquestra de cordas.
  • A Nosa Unión, para coro e banda de música con textos do escritor Xosé Neira Vilas.
  • Suite de Muiñeiras.
  • Suite de Valses Galegos.

Librillo do CD da Cantata do Deza